Beste Leraar, mede studenten, en aan komende studenten.

Of we een leuk stukje wilde schrijven over onze taiji quan ervaringen.
Oké nou daar komt ie.

Ik zal beginnen met mij even voor te stellen. Ik ben Hans v/d Bos 37jr en heb een zoontje van 12jr. Ik werk in de installatietechniek als allround service technicus. Mijn werk-zaamheden zijn: onderhoud, storingen, inspecties aan koeling, verwarming, lucht behandeling en alles wat er bij komt kijken.

Hoe ik bij Taiji Nei Dan terecht ben gekomen:
Na een pittige tijd wilde ik weer wat aan sport gaan doen. Deze keer iets wat vol te houden is (lichamelijk) en gewoon 100% positief. Goed voor lijf en leden, nou dat heb ik gevonden.

Ik was er altijd al geïnteresseerd in alchemie / esoterie, mediteren, interne energie en de Tao, maar nu was het er echt de tijd voor. De eerste taiji vereniging die ik tegen kwam op het internet was Nei Dan. Top, dat ga ik doen in de buurt en betaalbaar. De school was net twee drie maanden gestart (maart 2008), tja als of het zo moest zijn. Proef lesje en gelijk ingeschreven, ik ben verkocht.

De manier waarop er les wordt gegeven vind ik top. Ik ben eerst begonnen met Taiji quan en een poosje later is Qi Gong er ook bij gekomen. De leraar en zijn vrouw (Rene en Trudie de Bruin) weten het ook op een hele leuke en relaxte manier te brengen.
Doen zelf ook altijd actief, sorry relaxed mee en hebben er beiden enorme plezier in. Dat stralen ze ook uit, brengen ze over en steken je ermee aan.

We hebben inmiddels ook echt al een leuk groepje met trouwe leden. De nadruk ligt natuurlijk op het ontspannen trainen, daar moet ik nog steeds wel aan wennen. Ik ben wel regelmatig in staat er een echte sport van te maken; gaan, lager, hoger, dieper, meer info, 110%, knalle, enz. Het slaat een beetje de plank mis soms maar goed, het is ook zo leuk en lekker om te doen. Ik oefen thuis ook regelmatig en met een beetje behoorlijk weer, oefen ik in de duinen of park, heerlijk.

De lessen worden als het weer mee zit ook buiten gegeven, top.
Ook wordt er eens in de zoveel tijd een workshop gegeven, de nieuwsbrief en extra informatie op de site, die er ook altijd netjes bij staat.

In de twee en een half jaar dat ik het nu doe, merk ik zeker een hoop positieve veranderingen, denken, doen, voelen, energie, lichaamshouding, rust. Ik kan de 24 vorm best al leuk lopen en heb zelfs al een keer met de STN wedstrijden mee gedaan.

We zijn nu in de tweede groep met de 40 vorm bezig met het laatste stukje. Dan de puntjes op de I, en hoop volgend jaar klaar te zijn voor de 32 zwaard vorm.

Inderdaad het wordt alleen maar leuker.

Mede “Nei-Danners”,

Na het artikel van onze gewaardeerde medebeoefenaar der Chinese kunsten en technieken Hans te hebben gelezen heb ik het gevoel dat ik hier  mijn (lees onze: Petra en ik)  steen wil bijdragen. Ook ik zal onze doopceel lichten.
Wij zijn Petra & Fred de Best. Respectievelijk 47 en bijna 50 lentes jong. Hardwerkende huisvrouw en gemeenteambtenaar. Tevens ben ik (Fred) collega van onze gerespecteerde leraar en lerares (lao´s????) en van ons aller tante Han.

Jullie zullen je ongetwijfeld afvragen hoe komen jullie in vredesnaam bij Taiji? Dat is  snel duidelijk te maken. Onze gemeenteafdeling waar Rene, Hanneke en ik werkzaam zijn heeft het idee elk jaar een bedrijfsuitje te moeten houden. (de gemeentebudgetten moeten toch op de een of andere manier opgemaakt worden, nietwaar?). Hanneke, dé grote organisator op onze afdeling op dit gebied, had besloten om het activiteitengedeelte van die dag (begin 2008?) te gebruiken om een workshop taiji te laten geven. Blijkt dat nou Rene te zijn geweest die bij ons op dezelfde afdeling werkzaam is. Een en ander zonder van tevoren medeweten van elkaar. “Taiji wat is dat?”, “Kun je dat eten?”, waren gehoorde geluiden die dag.

Enfin in de middag van het bedrijfsuitje kregen een stuk of 50 echte ambtenaren in de sportzaal van het zwembad “de Blinkerd” te Scheveningen van Trudy en Rene een workshop taiji voor hun kiezen. Wat een ervaring. Petra en ik hebben voor onze puberjaren nog wel wat ervaring opgedaan met judo en jiujitsu (blauwe band en kersenbloesem). Maar ja, door de jaren heen verwatert het gros. Het lichaam reageert anders en dijt uit. In ieder geval de workshop had een dusdanig effect dat ik zoiets had van “Yes, yes, yes”, dit lijkt me wat. Op naar de proeflessen die werden aangeboden. Thuis was mijn enthousiasme waarschijnlijk zo groot dat Petra werd aangestoken ook mee te gaan. Tevens waren er nog meer collega’s van onze afdeling die ook zouden gaan beginnen.

We zijn dan ook zeer benieuwd aan de lessen begonnen, niet te weten wat ons te wachten zou staan, want wie weet nou wat taiji is? Wat blijkt dit een fijne ervaring te zijn als je merkt dat je in alle rust allerlei, de ons nog volledig onbekende, oefeningen kunt doen die een rust uitstralen en die dingen met je lichaam doen waarvan je af en toe zelfs schikt als het op de meest rare plaatsen gaat kriebelen en tintelen. In het begin krijg je allerlei ideeën na de eerste taiji lessen van “Ben ik de nieuwe Bruce Lee? Of liever nog Jet Li”?. Na een aantal lessen is dat snel afgeleerd. Het is al moeilijk genoeg om alle bewegingen zoals "Yunshou"(wolkenhanden) en "Danbian"(enkele zweep) elke keer in de goede volgorde te krijgen, laat staan om ze goed uit te voeren. Dan weer een hand , dan weer een voet die net even anders doet dan wat eigenlijk de bedoeling is, althans naar eigen beleving. (misschien te fanatiek, net zoals Hans?) Ondanks dat kijk ik na de 40/vorm, die wat mij betreft naar mijn beleving nog voor geen meter goed loopt, al uit naar de zwaardvorm (mannengedrag met wapens?). Petra zou liever de waaiervorm gaan leren temeer daar ze links is en dan met het zwaard niet goed uitkomt (in een lichaam van een medestudent?).

Toch zijn Petra en ik erg blij deze martial arts te hebben ontdekt en ook te zijn begonnen. We hebben er erg veel plezier in, mede door de fijne ploeg mede `Nei­Danners", en voelen ons er goed bij. Het teamgevoel.  Ondanks het feit dat de oriëntatie, het doorzettingsvermogen en motoriek, door wat voor omstandigheden dan ook, ons wel eens parten speelt. Aan de andere kant is het ook wel zo dat "Tai Chi Quan" en "Qi" inmiddels bij mij Fred als tattoo gezet zijn. Dat geeft wel aan hoe ik er mee bezig ben en wat ik er voor voel.

Het mooie van ONZE "NEI­DAN" is naar ONS idee dat een ieder, ongeacht of de taiji en/of qi gong goed of fout gaat, door ONS (leerlingen en docenten) ieder in zijn of haar waarde wordt gelaten. Een ieder geniet op zijn of haar manier van de ONS geboden taiji en qi gong.
Trudy en Rene bedankt en Petra en ik zijn blij dat jullie onze sensei´s of lao´s zijn of hoe jullie titel mag zijn.

Fred de Best.